ตระกูลขังรัก
Posted in นิยาย นิยายทั่วไป นิยายรักวัยรุ่น

ตระกูลขังรัก จากนักเขียนนิยาย thehappymoon

ตระกูลขังรัก เป็นนิยายประเภท นิยายวัยรุ่น

ตระกูลขังรัก ฉันควบคุม ไฟฟ้า ได้ มันอยู่นอกจากความรู้ความเข้าใจของเผ่าพันธุ์และก็สายเลือดมนุษย์เอง ก็ไม่ได้มีพลังพิเศษประเภทนี้ แต่ว่ามีข้อละเว้นเดียว เป็นมนุษย์ผู้นั้น สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์ปัญหาคือเลือดในกายของฉัน ไม่ใช่เลือดของราชวงศ์ในประเทศที่ฉันเกิดแล้วก็โตมาอย่างประเทศ อีเดน แต่เป็นประเทศข้างเคียวอย่างประเทศ บริททาเนีย ซึ่งมีคลื่นใต้น้ำอย่างการชิงบัลลังก์กันอยู่

คล้ายโชคดี ไม่ถูก มันคือโชคร้ายอันยิ่งใหญ่หนึ่งในหลายเครือญาติที่มีเชื้อสายเชื้อพระวงศ์และก็เป็นตระกูลมาเฟียมหาอำนาจของบริททาเนีย ตระกูลกราเซียร์ เป็นหนึ่งในเชื้อสายที่เน้นนักในเรื่องความบริสุทธิ์ทางสายเลือด รวมทั้งพวกเขารักษามันไว้ด้วยการแต่งงานคุ้นเคยในกลุ่มเครือญาติแล้วก็ด้วยคุณสมบัติที่ฉันมี กราเซียร์ย่อมไม่ปล่อยให้ฉันออกจากตระกูลแน่ ฉันกัดฟัน หัวสมองแล่นรีบด่วนเพื่อหาทางหนีให้รอดพ้นจากชะตา ซึ่งมิต่างกับแม่หมูพันธุ์ดีในคอกที่มีป้ายสลักทองไว้ว่ากราเซียร์…

เมื่อหอยทากมีรัก
Posted in นิยาย นิยายทั่วไป นิยายรักวัยรุ่น

นิยาย 2020 เมื่อหอยทากมีรัก 如果蜗牛有爱情

เมื่อหอยทากมีรัก จากผู้เขียน ติงโม่ 丁墨

เมื่อหอยทากมีรัก พบกับเรื่องราวความน่ารักน่าหยิกระหว่าง “ผู้กองหนุ่มสุดโหด” กับ “ตำรวจฝึกหัดสาวจอมเฉื่อย” เมื่อคนหนึ่งรุก อีกคนดันไม่รับ(รู้) แถมมึนๆอีนๆใส่อีก งานนี้ก็มีแต่ว่าคนอ่านที่จำเป็นต้องรอลุ้นจนถึงตัวโก่ง
“คุณจีบฉันตั้งแต่เมื่อไหร่”
จี้ไป๋ตวัดนัยน์ตาสีดำขึ้นจ้องมองเธอนิ่ง… “ก็ที่ผมไปออกกำลังกาย
ตอนเวลาเช้ากับคุณทุกๆวัน สอนคุณยิงปืนแบบจับมือสอน ให้ลูกน้อง
อีกทั้งสถานีตำรวจเรียกคุณว่าพี่สะใภ้…นี่ยังไม่เรียกว่าจีบอีกหรอ”
…หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวเพื่อปรับการเต้นของชีพจรให้ช้าลง
“ไม่ต้องจีบ”
จี้ไป๋คิดไม่ถึงว่าเธอจะตอบอย่างนี้ หัวใจของเขากระตุกวูบ
น้อย “มีความหมายว่าอย่างไร”
หญิงสาวสบตากับเขา “ฉันก็ชอบคุณแบบเดียวกัน ด้วยเหตุว่าถ้าเช่นนั้น
ไม่จำเป็นต้องจีบ”…

ย้อนศรรัก
Posted in นิยาย นิยายทั่วไป นิยายรักวัยรุ่น นิยายรักโรเมนติค

ย้อนศรรัก นิยายขายดีที่สุด

ย้อนศรรัก โดยผู้เขียน อุมาริการ์

ย้อนศรรัก ชมเพลิน นักเขียนการ์ตูนสาวถังแตกสุดโก๊ะ เผลอสัญญาเป็นกามเทพโดยไม่ตั้งใจ จะปฏิเสธก็ไม่ทันเสียแล้ว เพราะถูกเงินค่าจ้างก้อนใหญ่อุดปากจนถึงพูดไม่ออก
แต่กามเทพสาวจะตัดใจปลดปล่อยศรรักออกไปได้หรือ ในเมื่อเป้าหมายเป็น ธรรศไท เพื่อนสนิทสุดเสเพลที่เธอแอบหลงใหลมาทั้งชีวิต ศรรักเลยทําท่าจะย้อนกลับมาหาคนยิงอยู่หลายหน ติดที่เจ้าสาวของผู้สืบสกุลมหาเศรษฐีอย่างธรรศไทนั้น จำเป็นต้องเกิดในปีที่ ‘ฮะ’ กับเขาเท่านั้น
ส่วนเธอน่ะหรือ …อย่าให้กล่าว เกิดปีที่ ‘ชง’ กับเขาสุดๆดูเพลินเลยจําหัวใจต้องง้างศรรักปักอกเพื่อนสนิทให้ได้ แต่เขากลับหลบได้ทุกครั้งไป ซํ้ายังดูเหมือนจะรู้เท่าทันไปเสียหมด
หรือ…คราวนี้กามเทพสาวจะถูกศรรักย้อนมาปักอกเสียเอง…

จะรักใครอย่าให้หัวใจต้องดีเลย์
Posted in นิยายรักวัยรุ่น

จะรักใครอย่าให้หัวใจต้องดีเลย์ Departures

จะรักใครอย่าให้หัวใจต้องดีเลย์ Departures

Departures จะรักใครอย่าให้หัวใจต้องดีเลย์

เรื่องย่อ แคลวิน ดำเนินงานเป็นดูแลสัมภาระที่ท่าอากาศยาน แม้กระนั้นด้วยความเป็นมนุษย์ขี้ไม่สบายใจ เขาก็เลยได้ไปเข้าพวกบำบัดรักษาให้กำลังใจคนที่มี สภาวะเสี่ยง ที่จะเสียชีวิต ตรงนั้นเขาได้เจอกับ สกาย เด็กผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกันกับเขา ทั้งคู่ได้ใกล้ชิดกันและก็ศึกษาถึงชีวิตที่จะต้องประจันหน้ากับความหวาดกลัว ช่วงเวลาเดียวกันแคลวินก็ได้หลงรักให้กับ อิซซี่ แอร์โฮสเตสสาวสุดงาม ที่แปลงมุมมองการมองโลกของเขาไป เจอกับเรื่องราวความเกี่ยวเนื่องระหว่างแฟนกับเพื่อนรัก ที่ไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง เขาจะได้ทำความเข้าใจความหมายที่จริงจริงของชีวิต

ดอกไม้กับนายกระจอก
Posted in นิยายรักวัยรุ่น

ดอกไม้กับนายกระจอก AN AUTUMN’S TALE

ดอกไม้กับนายกระจอก AN AUTUMN’S TALE

เรื่องย่อ : AN AUTUMN’S TALE ดอกไม้กับนายกระจอก

บอกเล่าถึงสถานที่ลึกลับแห่งหนึ่ง ณ ใจกลางมหาสมุทร “เงิน” คือสิ่งเดียวที่เป็น แรงขับเคลื่อน ให้กับสถานที่แห่งนี้ และทุกคนในที่นี้สามารถยอมตายได้เพื่อเงิน ชาง (หลี่อี้เฟิง) ชายหนุ่มผู้โชคร้ายที่ต้องแบกรับหนี้สินจำนวนมหาศาลที่เขาไม่ได้ก่อ อีกทั้งแม่ของเขากำลังป่วยจนไม่ได้สติ หนทางรอดทางเดียวของเขาก็คือการเข้าร่วมเล่นในเกมสุดระทึกที่ต้องใช้ชีวิตของผู้เล่นเป็นเดิมพันในอนิมอล เวิลด์ ที่จัดโดยผู้มีอิทธิพลในด้านมืด แอนเดอร์สัน (ไมเคิล ดักลาส) ภายในที่แห่งนี้ ศีลธรรมความดีงามจะเป็นแค่สิ่งฉุดรั้ง มีเพียงผู้ที่สามารถปลดปล่อยสัญชาติญาณแห่งสัตว์ป่าเท่านั้นที่จะเป็นผู้ชนะในเกมเกมนี้

หวานใจ
Posted in นิยาย นิยายรักวัยรุ่น นิยายรักโรเมนติค

หวานใจ ของท่านประธานเย็นชา

หวานใจ ของท่านประธานเย็นชา 

เมื่อ ปาลี สาวน้อยผู้น่ารัก แถมยังสวยมาก ดันเมาไม่ได้สติ ขึ้นรถผิดไปขึ้นรถของท่านประธานสุดหล่อ และด้วยความเมาเธอจึงทำสิ่งที่ไม่ควรทำลงไป เพื่อจะรักษาหน้าที่การงานของเธอ ท่านประธานจึงให้เธอเซ็นสัญญาตกลงแต่งงานกับเขา เพราะที่ปาลีจะได้มีเงินรักษาพ่อที่ป่วยหนักอีกด้วย

ขอบคุณที่มา : kawebook…

ยอดนายสนม
Posted in นิยายรักวัยรุ่น นิยายแฟนตาซี

ยอดนายสนม กับวิถีชีวิตเยี่ยงคนเกียจคร้าน

ยอดนายสนม

ยอดนายสนม กับวิถีชีวิตเยี่ยงคนเกียจคร้าน ด้วนมู่ชิงถูกบ้านตัดหางส่งเข้ามาเป็นสนม ทว่าฮ่องเต้ดันเป็นพวกคลั่งนม เขาเลยขายไม่ออก กลายเป็นคนขี้เกียจ แต่นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่ดราม่าตบตีในรั้ววัง แต่เป็นคอมเมดี้สืบสวนเรื่องลี้ลับต่างหากล่ะ!

น่าสนใจตรงไหน : ถ้าชอบตัวละครชายหน้าสวยจนผู้หญิงต้องชิดซ้าย มีเสน่ห์ชวนหลงใหลไม่แพ้หญิงงาม แนะนำให้รู้จัก “ต้วนมู่ชิง” และ “เฉิงจื่อเหยียน” คู่พระเอก นายเอก จากเรื่อง ยอดนายสนมกับวิถีชีวิตเยี่ยงคนเกียจคร้าน ที่มีรูปร่างหน้าตางดงามจนถูกคัดเลือกให้มาเป็นสนมของฮ่องเต้!

ความรักระหว่าง “สนมของฮ่องเต้” ฟังดูแล้วเป็นความรักต้องห้ามที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ และเต็มไปด้วยโศกนาฏกรรม ทว่าพล็อตหลักของเรื่องนี้ไม่ได้เน้นไปที่ดราม่าตบตีวังหลังหรือการฝ่าฟันอุปสรรคความรักของสองสนมเลยนี่สิ กลับโฟกัสไปที่การสืบสวนคดีลับที่มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งลี้ลับเหนือธรรมชาติแทน งานนี้ “ต้วนมู่ชิง” จะเอาชีวิตรอดจากเรื่องวุ่นๆ ในวังหลังไปได้หรือไม่ และสุดท้ายความรักระหว่างสนมชายสองคนจะลงเอยกันได้อย่างไร ต้องไปตามลุ้นกัน!

ขอบคุณที่มา : dek-d…

ปิดบัญชีรัก
Posted in นิยายรักวัยรุ่น

ปิดบัญชีรัก เคลียร์คดีหัวใจนายเจ้าเล่ห์

ปิดบัญชีรัก

ปิดบัญชีรัก เคลียร์คดีหัวใจนายเจ้าเล่ห์

ปิดบัญชีรัก เคลียร์คดีหัวใจนายเจ้าเล่ห์  ไม่อยากเชื่อเลยว่าเหตุการณ์บ้าๆ นี่จะเกิดขึ้นในงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของโรงแรมซึ่งเป็นธุรกิจครอบครัวฉัน แน่นอนว่าทุกคนตกอกตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่คนที่ช็อกยิ่งกว่าใครทั้งหมดก็คือฉัน เพราะวันรุ่งขึ้นหนังสือพิมพ์ทุกฉบับและข่าวทุกช่องต่างก็ระบุว่าฉันเป็นผู้ต้องหา!!! โอ๊ย บ้ากันไปใหญ่แล้ว ฉันเนี่ยนะจะทำเรื่องอุกอาจแบบนั้นได้ โอเค ฉันอาจมีเหตุจูงใจ แต่การเป็นอาชญากรนี่เป็นสิ่งสุดท้ายในชีวิตที่ฉันคิดจะทำนะ

ฉันนี่มันท่าจะต้อง ‘รัน’ สมชื่อจริงๆ เพราะพอเกิดเรื่องวุ่นวายพวกนี้ขึ้นก็จำต้องวิ่งๆๆ หนีๆๆ ชนิดที่เรียกได้ว่าหัวซุกหัวซุน กลายเป็นคุณหนูตกอับก็คราวนี้แหละ แต่โชคดีอยู่อย่างที่ ‘เซน’ อดีตคนรักของญาติฉันยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ แถมยังถึงขั้นตามสืบเรื่องให้อีกต่างหาก เขาดูเป็นห่วงเป็นใยและทุกข์ร้อนใจไปกับฉันด้วย บอกอย่างไม่อายเลยนะว่าฉันก็เห็นใจและเริ่มผูกพันกับเขาบ้างแล้ว แหงล่ะ ก็ก่อนหน้านี้พวกเราเคยตกอยู่ในสถานการณ์ถูกแย่งคนรักเหมือนกันนี่นา

 

ขอบคุณที่มา : naiin

นิยายรัก
Posted in นิยายรักวัยรุ่น

นิยายรัก โรแมนติก

นิยายรัก โรแมนติก

นิยายรัก ภายใต้กฎเกณฑ์สังคมที่ตราว่า ความรักของเขาและเธอคือความมืดมน แต่จะมีสักกี่คนที่สัมผัสได้ว่าภายในซ่อนเร้ ความสว่างที่แสนงดงาม ความรักที่ผู้คนประณามอาจจกิรนันท์ สุวนันท์ คงยิ่ง สาวสังคมชั้นสูงมีคนนับถือมากหน้าหลายตา ตัดสินใจใช้ชีวิตฉันท์สามี-ภรรยากับ เลอยศ  วิลลี่ แมคอินทอช ที่ฉากหน้าเป็นนักธุรกิจ
กิรนันท์ยิ่งโกรธแค้นเลอยศมากขึ้นและตัดสินใจออกไปใช้ชีวิตตามลำพังโดยไม่เซ็นหย่าร้างกับเลอยศนิยายรัก วิเคราะห์บอล และได้ตัดสินใจวางแผนฟ้องหย่ากับเลอยศให้เลอยศต้องเป็นฝ่ายที่บริการทางเพศเป็นงานพิเศษ การรู้จักกันระหว่างกิรนันท์กับตะวันจะไม่ใช่แค่ความบังเอิญ เพราะยิ่งกิรนันท์ได้รู้จักกับตะวันมากขึ้น ความรักแบบอบอุ่นก็เริ่มก่
รนันท์ทั้งหมด ครอบครัวของเลอยศจึงเสนอให้เลอยศไปแต่งงานกับกิรนันท์ และรีบมีทายาทสืบสกุลให้เร็วที่สุด แต่ปัญหาก็เกิดขึ้นเมื่อเลอยศรู้ว่ากิรนันท์เป็นหมัน…

ความจริงในเรื่องจริงลวง
Posted in นิยายรักวัยรุ่น

ความจริงในเรื่องจริงลวง

ความจริงในเรื่องจริงลวง

“กรี๊ด………………………….!!” เสียงกรีดร้องของผู้หญิงสองคนที่กำลังขับเคี่ยวต่อสู้กันดุจนักรบในลานประลองดังก้องสะท้านดึงดูดสายตาของคนทุกผู้ที่ได้ยินด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรกันขึ้น… ทุกส่วนในร่างกายของทั้งคู่ที่พอจะเป็นอาวุธทำร้ายฝ่ายตรงข้ามได้ทุกงัดออกมาใช้ซึ่งกันและกัน โดยมีฝูงชนมากมายมามุงดูและส่งเสียงเชียร์ทุกครั้งที่ฝ่ามือ หรือเข่าถูกยิงเข้าเป้าบนร่างกายอย่างแม่นยำด้วยความเมามันในอารมณ์เป็นอย่างที่สุด ยิ่งพอทั้งสองฝ่ายงัดยุทธวิธีการกัด,หยิก,และการทึ้งผมออกมาใช้แล้ว เสียงเชียร์เหล่านั้นก็ยิ่งทวีความกระหึ่มยิ่งขึ้น เหมือน ณ สนามเวทีมวยที่ราชดำเนินก็ไม่ปาน! (และหนึ่งในคนที่ตะโกนว่า “ฆ่ามันๆ”… “เข่าสิเข่า” ก็มีผู้เขียนที่ถูกเสียงระงมนี้ชักจูงมารวมอยู่ด้วย…….แหมสนุกจริงๆ!)

ยิ่งนานเสียงเชียร์ให้ทั้งสองฝ่ายงัดเอาทั้งเข่าทั้งศอกมาใช้ก็ดังระงมไปทั่ว (ผู้เขียนคิดว่าถ้ายิ่งถ้ามีการเตะก้านคอโชว์ด้วยจะถูกใจฝูงชนมากกว่านี้…) ทั้งสองรบรากันจนหน้าตาที่สวยงามตามวัยนั้นปูดบวมคล้ำเขียวไปด้วยฤทธาแห่งหมัดมวยและริ้วรอยช้ำเลือดจากเล็บที่ยาวตามแบบฉบับการต่อสู้ของหญิงสาวอันเป็นมาตรฐาน……………..หญิงสาวคนผมสั้นกำลังเหนื่อยและเพลี่ยงพล้ำให้หญิงสาวผมยาวมีโอกาสขึ้นคร่อมตบได้ถนัดๆ.. แต่แล้วเสียงเชียร์ยุให้ทั้งสองสู้กันก็ต้องพลันเงียบลงเพราะการปรากฏตัวของวัยกลางคนท่าทางเคร่งเครียดสามคน ที่กำลังแหวกฝ่าฝูงนักเรียนมาด้วยความรุนแรง..

“หยุด!” หนึ่งในสามร่างนั้นตะโกนกลบเสียงต่อสู้ที่ยังดำเนินอยู่ด้วยเสียงอันดัง ทำให้ทั้งสองคนที่ตอนนี้สภาพมอมแมมเสื้อผ้านักเรียนหลุกลุ่ยที่กำลังนอนกอดปล้ำกันคลุกฝุ่นอยู่นั้นตกใจจนต้องหันไปมองที่มาของเสียงเป็นตาเดียวกันด้วยความตื่นตะลึง..

“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” ชายวัยกลางคนคนเดิมตะเบ็งเสียงที่ทรงอำนาจจนทั้งคู่ตกใจกระโดดถอยออกจากกันไปยืนอยู่คนละด้าน และเป็นการสลายฝูงนักเรียนที่มามุงดูแตกกระจายกันไปคนละทิศละทางเพราะกลัวว่าตนเองจะโดนลูกหลงไปด้วย จนในที่สุดก็ไปร่วมกลุ่มกระจุกกันอยู่ด้านต่างๆใกล้กับบริเวณที่เกิดเรื่อง… (ซึ่งหนึ่งในนั้นมีผู้เขียนที่กำลังพยายามเขย่งเท้ามองดูเหตุการณ์ข้ามหัวฝูงนักเรียนคนอื่นๆอยู่ด้วย… ก็ใครมันจะกล้าเสี่ยงอยู่ใกล้อาจารย์ฝ่ายปกครองจอมโหดกันเล่า?)

“ถามว่านี่มันเรื่องอะไรกัน?” ชายคนเดิมในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีฟ้าผูกเนคไทยังคงตะคอกถามเมื่อเห็นหญิงสาวทั้งสองคนยังคงนิ่งเงียบ…!

อยู่ๆผู้หญิงผมยาวก็ชี้ไปทางผู้หญิงผมสั้นที่กำลังใช้หลังมือเช็ดเลือดที่เกรอะกรังอยู่มุมปากด้วยสายตาที่เคืองแค้น แล้วตะโกนลั่นว่า!!

“ก็อีนังนี่น่ะ………..มันแย่งผัวหนู!!!” พอเสียงตะเงียบลงฝ่ายปกครองถึงกับอึ้ง แต่ฝ่านักเรียนมุงกลับโห่ฮาด้วยความสะใจยิ่ง…….. (แต่ผู้เขียนไม่ได้เฮไปกับเขาด้วย เพราะมัวแต่พยายามแหวกเจ้าหมูตอนตัวหนึ่งที่ขวางทางเข้าไปข้างหน้าอยู่)

“เงียบ……..!” อาจารย์ฝ่ายปกครองที่อาวุโสที่สุดและน่าหวาดหวั่นที่สุดตะโกนด้วยเสียงอันน่าเกรงขาม ก่อนที่จะส่งสายตาอาฆาตมาทางฝูงนักเรียนที่โห่ฮาเป็นทำนองว่า ฉันจำหน้าพวกแกได้หมดทุกคนนะ……..เดี๋ยวสวย! เล่นเอาฝูงชนขยาดจนต้องวิ่งหนีไปจากสายตานั้นเหมือนผึ้งแตกรัง…. (ผู้เขียนไม่ทันได้วิ่งกับเขาเพราะตอนนั้นกำลังเบียดเจ้าหมูตอนอยู่ แต่พอมันออกวิ่งเลยทำให้ผู้เขียนเสียหลักลงไปหัวทิ่มกับพื้น……. และถ้าจำไม่ผิดผู้เขียนว่าได้เห็นอาจารย์ฝ่ายปกครองทั้งสามคนส่งยิ้มหวานมาให้ผู้เขียนด้วย แต่แววตาน่ากลัวพิลึก!!)

“ผัวที่ว่านี่..ใคร?” อาจารย์ยังคงถามต่อไป (ผู้เขียนพยายามจะลุกหนี แต่โดนอาจารย์คนหนึ่งเดินมาเอามือกดบ่าไว้…. ผู้เขียนเริ่มคิดในใจว่า ซวยแล้ว!!)

หญิงสาวทั้งสองคนชำเลืองหันตาอันเต็มไปด้วยความแค้นไปมองอีกฝ่าย พยักหน้าน้อยๆแล้วเบือนหน้าหนีเป็นเชิงเข้าใจกัน (ถึงชั้นจะเกลียดแกยังไงแต่ต้องสงบศึกมาร่วมมือกันปกป้องชายอันเป็นที่รักร่วมกันก่อน——-ผู้เขียนพากย์เสียดายไม่มีใครได้ยิน)

“ไม่ทราบค่ะ!” อาจารย์อึ้งอีกรอบ

“ไม่ทราบ!…….. แล้วจะตบกันได้ยังไง? อย่ามาปกป้องนักเรียนชายคนนั้นหน่อยเลย หรืออยากโดนภาคทัณฑ์หนักกว่านี้หรือไง……หา?” อาจารย์ลองใช้ไม้แข็งขมขู่ดู ไม้หวายขนาดเท่านิ้วก้อยถูกกวัดแกว่งไปมาในอากาศทำให้นักเรียนหญิงทั้งสองคนนั้นกลืนน้ำลายคำโต… (แต่ผู้เขียนว่าเห็นอาจารย์ยิ้มแบบคนโรคจิตแวบหนึ่ง ขณะที่กำลังรำดาบหวายไปมาในอากาศ)

ทั้งสองมีสีหน้าประหม่า…. ไม้หวายขนาดนั้นถ้าโดนเข้าที่ก้นซักครึ่งโหล ก็มากพอที่จะที่จะทำให้สาหัสไปอีกนาน แต่พอมองไปยังอีกฟากหนึ่งของสนามฟุตบอลที่อยู่ไม่ไกลนักก็เห็นชายหนุ่มในชุดนักเรียนหน้าตาหล่อเหลายืนเกาะลูกกรงรั้วมองเหตุการณ์นั้นด้วยสายตาเป็นห่วง ทำให้สองสาวถึงกับใจสะท้านในแววตานั้น……

“ไม่ทราบค่ะ!” ทั้งสองยังคงยืนกรานคำเดิม (ผู้เขียนแทบอยากลุกขึ้นตบมือให้เกียรติในความกล้าหาญของหญิงสาวทั้งสอง แต่ขืนยืนขึ้นตบมือในขณะที่มีอาจารย์ฝ่ายปกครองยืนจับไหล่อยู่เหนือหัวอย่างนี้…เรื่องมันคงจะจบไม่สวยเท่าไหร่!) อาจารย์รู้สึกเหมือนพลาดลูกโทษ!!

“ดี.. งั้นต้องโดนให้หนัก ตามมา” อาจารย์ฝ่ายปกครองสองคนเดินนำหน้า โดยมีหญิงสาวสองคนเดินคอตกตามมาเหมือนนักโทษประหารกำลังจะเดินไปสู่แท่นกิโยติน…. เพื่อไปสู่ห้องที่เราคุ้นเคยแต่รังเกียจมันดีอันถูกขนานนามว่า “ห้องประหาร” ที่พวกเรานักเรียนต่างโจษขวัญกันและไม่อยากเฉียดใกล้ที่สุด (ห้องประหารนี้ เป็นชื่อเล่นของห้องปกครอง โดยที่ผู้รู้ได้ให้คำจำกัดความไว้ว่า เป็นห้องที่นักเรียนจำนวนนับไม่ถ้วนเข้าไปแล้วแล้วไม่ได้ออกมาด้วยการก้าวเดินแบบปรกติ…ซึ่งผู้เขียนคิดว่ามันคงจะหมายถึงว่านักเรียนที่ทำผิด หรือบางคนก็ไม่ผิดเดินออกมาโดยการกุมก้นเพราะทธิของไม้หวายที่แสบร้อนนั่นเอง..) อาจารย์ที่เดินนำหน้าหันหน้ามาส่งสัญญาณให้อาจารย์ที่ยืนคุมเข้มอยู่เบื้องหลังผู้เขียนก่อนจะเดินต่อไป..

“เราด้วย!” อาจารย์กระชากคอเสื้อผู้เขียนลากไปอย่างดุดัน…. (อ้าว……แล้วผู้เขียนเกี่ยวอะไรด้วยเนี่ย ผมแค่นักเรียนมุงธรรมดานะคร้าบอาจารย์!)

ฝูงนักเรียนมุงแตกฮือแหวกกันออกเป็นทางทันทีที่อาจารย์ฝ่ายปกครองก้าวเข้าไปใกล้ตัวเอง ปล่อยตรงกลางให้เป็นทางโล่งให้เหล่าอาจารย์และนักโทษอีกสองคนผ่านไป (ซึ่งถ้ารวมผู้เขียนด้วยก็จะเป็นสามพอดี) ทุกคนมองตามร่างทั้งห้า (บวกหนึ่ง)ที่กำลังเดินไปยังห้องประหารด้วยสายตาที่ใคร่รู้ และเตรียมพร้อมที่จะหาข้อมูลที่จะมาซุบซิบนินทาในเรื่องนี้ต่อไป… (โชคดีที่ผู้เขียนโดนหิ้วไปด้วยเลยมีโอกาสจะได้ข้อมูลมากขึ้น แต่ก็โชคร้ายที่โดนหิ้วไปเพราะไม่รู้จะโดนห้างเลขเมื่อไหร่?)

ในห้องปกครองดำเนินการสอบสวนไปอย่างเผ็ดร้อน…..!! (ที่มันร้อนเพราะไม่ยอมเปิดแอร์ต่างหาก..!) อาจารย์ฝ่ายปกครองล้อมวงกันเป็นวงกลมสอบปากคำนักเรียนหญิงทีละคนยังกับพวกเธอเป็นผู้ต้องหา…. (ผู้เขียนคิดว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว อาจารย์ก็น่าจะหาโคมไฟมาส่องหน้านักเรียนหญิงทั้งสองคนนั้นด้วยเลยจะได้เข้ากับบรรยากาศ) เหงื่อของทั้งสองคนหลั่งไหล…. (รวมทั้งผู้เขียนด้วย) จนชื้นซึมออกมาจากซับใน ทำให้เสื้อนักเรียนที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อนั้นแนบชิดกับผิวกายจนเห็นสีของเนื้อหนังใต้ร่มผ้าชัดเจน พอๆกับน้ำลายของอาจารย์ฝ่ายปกครองจองโหดที่พยายามเค้นน้ำลายออกมาขู่ฟ่อๆยังกับงูจงอาง……….( แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าผู้เขียนกำลังแอบขโมยเปิดตู้เย็นในห้องปกครอง แล้วขโมยกินน้ำอัดลมที่ถูกแช่ไว้จนเย็นช่ำ……. แม๋!เป็นคนที่ถูกลืมนี่มันดีจริงๆ!!)

เวลาผ่านไปนานแต่หญิงสาวทั้งสองก็ยังปากแข้งไม่ยอมปริปาก อาจารย์ฝ่ายปกครองเองก็เหนื่อยจนอยากที่จะปล่อยคนทั้งสอง (บวกหนึ่ง)ไปให้รู้แล้วรู้รอด แต่คงด้วยสปิริตของหน้าที่การงาน… (ซึ่งผู้เขียนคิดว่ามันคงจะหมดไปนานแล้วตามจำนวนเส้นผมของอาจารย์ที่หล่นร่วงโรยไป)อาจารย์จึงงัดเทคนิคการต่อรองทางจิตวิทยาอันสุดท้ายเข้ามาช่วยอย่างเลี่ยงไม่ได้…………..!!

“เอาล่ะ!…..ครูจะถามอีกครั้ง บอกมาสิว่าสาเหตุในการทะเลาะวิวาทนี้เป็นใคร แล้วครูจะไม่เอาเรื่องเธอทั้งสองคน?” พูดจบอาจารย์ก็เดินหันไปหยิบน้ำอัดลมที่เย็นฉ่ำ (แต่โดนผู้เขียนแอบซดไปเสียหลายอึ้กแล้ว) ในตู้เย็นมาใส่แก้วสองใบ ยื่นไปวางไว้หน้าหญิงสาวทั้งสองคนคนละใบ.!

ทั้งสองกลืนน้ำลายด้วยความกระหาย เพราะอากาศที่ร้อนอบอ้าวจนเหงื่อหยดติ๋งๆ ทำให้ความกระหายเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ จนทำให้น้ำอัดลมธรรมดาๆสองแก้วกลายเป็นน้ำทิพย์ในตาของสองสาว (แต่ผู้เขียนคิดว่าตาแก่นี่ เอ๊ย#….อาจารย์คนนี้ร้ายเป็นบ้า พอเล่นด้วยไม้แข็งไม่ได้ก็สามารถเปลี่ยนอารมณ์ให้กลายเป็นลูบหัวไม้แข็งได้ทันทีเทคนิคยอดเยี่ยม แต่เอ๊ะ!…ไอ้ไม้ที่ว่านี่ไม่ว่าอ่อนหรือแข็งถ้าโดนหวดก้นมันเจ็บอยู่ดีนี่หว่า?)

หญิงสาวทั้งสองมองตากันอีกครั้ง.. (สองคนนี้มันเป็นปลากัดรึไง แค่มองตาก็รู้ใจแถมยังมองกันบ่อยอีกแน่ะ!) แล้วพยักหน้าให้กันเบาๆ อาจารย์ฝ่ายปกครองเห็นปากที่กำลังจะเผยคำพูดออกมานั้นด้วยรอยยิ้มที่แสดงถึงชัยชนะ… (ไม่เคยมีใครบอกอาจารย์รึไง! ว่ารอยยิ้มของอาจารย์นี่มันดูทุเรศลูกกะตาที่สุดเท่าที่ผู้เขียนเคยเห็นมา)

“อาจารย์สัญญาได้ไหมค่ะ ว่าจะไม่เอาผิดเขา…….คนที่อาจารย์บอกว่าเป็นสาเหตุน่ะค่ะ?” หญิงสาวผมยาวกล่าว

“สัญญาด้วยเกียรติ” อาจารย์ยังคงยิ้ม (ผู้เขียนอยากให้รางวัลตุ๊กตาทองอาจารย์ท่านนี้จริงๆ เพราะเล่นละครหลอกเด็กได้เนียนมาก)

“อะ…อาจารย์แน่ใจนะค่ะ วะ…ว่าอยากรู้?” หญิงสาวผมสั้นกล่าวอย่างลำบากยากเย็น (เธอคงพูดกับกินข้าวลำบากหน่อยล่ะ เพราะปากเธอมันบวมเจิ่งเป็นปากครุฑแบบนั้นน่ะ..)

“แน่นอน!!” อีกอึดใจเดียวอาจารย์ก็จะได้รู้ชื่อของตัวตนตอเจ้าปัญหาซะที

“แน่ใจนะค่ะ…. ว่าจะไม่เอาเรื่องพวกเราและไม่ฟ้องผู้ปกครอง?” หญิงสาวผมยาวที่ตาข้างขวาปูดเขียวปิดตายังกับลูกมะนาวลูกโตแย้มถามสัญญาเป็นครั้งสุดท้าย…

“คำไหนคำนั้น!” อาจารย์ยังคงใช้วิธีลูบหลังต่อไป… บรรยากาศทั้งห้องเต็มไปด้วยบรรยากาศลุ้นระทึกกับคำตอบของหญิงสาวทั้งสอง( มีพวกนักเรียนมุงสองสามคน พยายามที่จะมองลอดเข้ามาดูสถาณการณ์ข้างในห้องจากรอยแตกของไม้และใช้หูแนบกับฟังเหตุการณ์กับพื้นผนังข้างนอกส่งเสียงดังกุกกักๆน่ารำคาญ ผู้เขียนเลยเอาด้ามไม้กวาดกระทุ้งผ่านรอยแตกเข้าเบ้าตาของเจ้าคนที่แอบมองจากรอยแตกของไม้ไปที มันร้องลั่น!….แล้ววิ่งหนีไป เอ่อ…แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เพราะผู้เขียนเพียงแค่กระทุ้งเบาๆดังนั้นตาของมันคงไม่ถึงกับบอดหรอก…….มั้ง!!)

ทุกคนในห้องหันไปมองหน้าผู้เขียนที่กำลังฉีกยิ้มอย่างโรคจิตอย่างสะใจในการกระทำของตนเองด้วยสายตาที่เย็นชา (ก่อนที่ผู้เขียนจะแกล้งทำเป็นผิวปากไม่รู้ไม่ชี้ได้ทัน) เมื่อสถานการณ์ข้าสู่ปกติอาจารย์จึงถามซ้ำครั้งสุดท้าย…

“สรุปว่าเป็นใคร?” อาจารย์ตั้งหน้าตั้งตารอคำตอบนั้นอย่างตื่นเต้น ราวกับนักฟุตบอลที่กำลังจะยิงจุดโทษในการแข่งขันนัดสำคัญ…. หญิงสาวผมยาวจึงกล่าวว่า!!

“ลูกชายของอาจารย์นั้นล่ะค่ะ…. เราตบกันแย่งลูกชายของอาจารย์!!”

“โครม..!!” อาจารย์ท่านั้นหงายหลังตกจากเก้าอี้ ความรู้สึกเหมือนพึ่งยิงลูกโทษพลาด…!! (ผู้เขียนจุ๊ปากอย่าเสียดาย…อย่างน้อยตอนล้มหงายหลังลงไป ก็น่าจะหัวฟาดขอบโต๊ะบ้างนี่ดันพลาดไปได้ตั้งเป็นวา) พอได้ยินสารภาพนั้นถนัดๆเจ้าพวกที่แอบฟังอยู่ก็ตะโกนบอกต่อๆกันไปยังฝูงนักเรียนที่มายืนออฟังผลอยู่ด้วยเสียงอันดังว่า..

“ตบกันแย่งลูกอาจารย์ว่ะเฮ้ยๆ…………” ดังไปทั่วทั้งโรงเรียน จนหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่ได้ยินเสียงตะโกนคนนั้นตกใจวิ่งฝ่าแหวกฝูงชนได้ราวกับกำลังว่ายน้ำ…..เหมือนกับพลังฮึกตอนไฟไฟไหม้!!

“แจ็ค!!” หญิงสาวทั้งสองลุกพรวดขึ้นทันทีเมื่อเห็นสาเหตุของเหตุการณ์เขามาปรากฏตัวในห้อง และใส่จริตหญิงกันทันทีทั้งๆที่หน้าตายังคงบวมบึ่งจากการกระทำของอีกฝ่าย เมื่อเห็นอีกฝ่ายเรียกชื่อของชายหนุ่มที่ตนหมายปองอย่างสนิทสนมก็ตั้งท่าที่จะลุยกันอีกครั้ง…………!!

“พ่อ….” ชายหนุ่มวิ่งเข้าไปปะคองพ่อตนเองที่ยังหงายหลังขาชี้ฟ้าอยู่ท่ามกลางอาจารย์ที่โกลาหลวิ่งไปมาพยายามช่วยอาจารย์ผู้อาวุโสแห่งฝ่ายปกครองให้ลุกขึ้นมานั่ง เขากวาดสายตาที่เคืองแค้นไปมาผ่านหญิงสาวที่กำลังเข้าสู้โหมดแม่ไม้มวยไทยอีกรอบ.. มองซ้ายมองขวาหาร่างๆหนึ่งที่สมควรจะอยู่ในห้องนี้ด้วย แต่ไม่มีมีวี่แววของใครคนนั้นที่ตอนนั้นใช้ความสามารถเฉพาะตัวหายแว้บไปจากห้องนั้นโดยง่ายในขณะที่กำลังชุลมุน..

ฝูงนักเรียนมุงพยายามเบียดเสียดกันเสนอหน้ามุดกันเข้ามาในดูเหตุการณ์ในห้องปกครองแน่นอย่างแออัดจนแทบจะเหยียบกันตาย ในขณะชายหนุ่มร้องตะโกนชื่อใครคนหนึ่งออกมาด้วยความเคืองแค้นดังแว่วออกมา….!!

“สงสัยมากันหมดทั้งโรงเรียนเลยมั้งเนี๊ยะ!” ผู้เขียนที่แอบถอยฉากออกมาจากห้องปกครองแล้วปีนขึ้นมานั่งมองเหตุการณ์บนชั้นสองของตึกตรงกันข้าม บ่นพึมพำด้วยความพอใจในขณะที่กำลังแกะห่อมันฝรั่งทอดกรอบที่แอบจิ๊กเอามาจากห้องปกครอง แล้วส่งมันเข้าปากเคี้ยวแก้มตุ่ย… แววตาแสดงความพอใจในฝูงชนที่กำลังโห่ฮาอย่างบ้าคลั่งเบื้องล่าง…

เสียงดังอย่าเคืองแค้นชายหนุ่มดังมาอีกครา…….ฝูงชนก็ยิ่งโห่ร้องสนุกสนามกับความทุกข์ของคนอื่น แหม….! มนุษย์นี่มันชอบเรื่องแบบนี้กันเสียจริงๆ รวมทั้งผู้เขียนที่กำลังมองจากมุมสูงแบบนี้ด้วยมันสุดยอดจริงๆ!!

แต่….มันก็ลำบากไม่น้อยนะนี่กว่าจะทำให้มันออกมาในรูปแบบนี้ได้ ก็ใครล่ะเป็นคนยุยงแนะนำหญิงสาวทั้งสองคนให้ชายหนุ่มพร้อมกัน….!(ก็ผู้เขียนเอง) ก็จะเป็นใครอีกที่ยุยงให้ชายหนุ่มคบหญิงสาวเป็นแฟนทีเดียวมันสองคนไปเลย….!(ก็ผู้เขียนอีกนั่นล่ะ) ก็เป็นใครกันหนอที่จัดฉากให้หญิงสาวทั้งสองมาเจอกันจนต้องวางมวย…!(ก็ฝีมือผู้เขียนอยู่ดี) แต่เรื่องของเรื่องที่ใครกันน้า……!! ที่ไปสืบจนรู้ว่าลูกชายสุดที่รักหัวแก้วหัวแหวนของอาจารย์ฝ่ายปกครองจอมโหดเรียนอยู่ที่นี่ (ก็จะใครอีกล่ะ..คงไม่ต้องเดา!!!)..

ผู้เขียนยิ้มกริ่มกับกับผลงานของตัวเองในวันนี้ที่ไม่เลวนัก…. ถึงผลที่ได้มันจะเป็นแค่การทำลายชีวิตของนักเรียนหญิงสองคนที่ตอนนี้กำลังซัดกันต่อด้วยแม่ไม้มวยไทย ได้ชายหนุ่มที่หัวเสียที่กำลังตะโกนด่าผู้เขียนอย่างเคืองแค้นและนึกเสียใจที่ทำให้พ่อเสียใจ กับอาจารย์จอมโหดที่ยังคงเป็นลมไม่ได้สติที่ฟื้นขึ้นมาเห็นลูกชายคงเป็นลมต่ออีกรอบ แถมท้ายด้วยความวุ่นวายในโรงเรียนนิดหน่อยพอทำให้โรงเรียนที่น่าเบื่อนี้ครึกครื้นขึ้นมาได้บ้าง…… แต่ผลที่ได้มันก็ไม่เลวแก้เบื่อได้ถือว่าหยวนๆ………….!!

ผู้เขียนกระโดลงจากชั้นสองของตึกเรียน แล้วโยนห่อใส่มันฝรั่งทอดกรอบที่ว่างเปล่าลงในถังขยะก่อนที่จะใช้แรงแขนส่งตัวเองขึ้นไปยืนล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่บนกำแพงโรงเรียนอย่าง สง่างาม…. ก่อนที่จะหันไปมองทิศทางที่มีเสียงฝูงชนโห่ร้องอย่างและยิ้มมีชัย.. พอแล้วสำหรับวันนี้!!

“ขอกลับไปหามุขแกล้งคนมุขใหม่ก่อน….พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน!!” ผู้เขียนกล่าวจบก็หันหน้าขึ้นมามองยังผู้อ่านแล้วโบกมือให้พร้อมรอยยิ้ม ก่อนที่จะใช้แรงขาดีดกายกระโดดลงไปยังอีกฟากของกำแพงโรงเรียนแล้วหายวับไปกับฝูงชนที่เดินอยู่บนถนนข้างนอก………..

“ไอ้เลว……………………………………………………!!” ท่ามกลางเสียงร้องตะโกนด้วยความคับแค้นใจอย่างยิ่งของชายหนุ่ม ที่ถูกผันแปรให้กลายเป็นเสียงหัวเราะสะใจของผู้เขียนอีกครา

 

ขอบคุณแหล่งที่มา https://my.dek-d.com…