นกกระจาบ กับ ลูกเล็ก

นกกระจาบ

นกกระจาบ กับ ลูกเล็ก
ผู้ประพันธ์ : อีสป

ณ ทุ่งข้าวโพด นกกระจายตัวหนึ่งสร้างรังอยู่บนต้นข้าวโพด เมื่อฤดูเก็บเกี่ยวมาถึงมันก็กลัวว่าเกษตรกรจะมาเก็บเกี่ยวข้าวโพดก่อนที่จะลูกๆของมันจะบินได้ แม่นกก็เลยสั่งให้ลูกๆรอฟังว่าชาวไร่ชาวนาจะเก็บข้าวโพดกันเมื่อใด เมื่อแม่นกกลับมาลูกๆก็เลยรีบกล่าวว่า “เขาขอให้เพื่อนบ้านมาช่วยเหลือกันเก็บเกี่ยววันพรุ่ง แม้กระนั้นเพื่อนบ้านขอพลัดไปก่อน” แม่นกก็เลยยังคงอยู่ที่เดิมต่อ วันรุ่งขึ้นเมื่อแม่นกกลับมาภายหลังจากหาอาหารลูกนกก็รีบบอกแม่นกว่า “แม่ขา เกษตรกรเขาพึ่งจะบอกให้ลูกชายไปจับเคียวมา บาคาร่า เขาจะลงมือวันนี้เลย” แม่นกก็เลยบอกกับลูกๆว่า “พวกเราคงจะจำเป็นต้องรีบย้ายรังกันปัจจุบันนี้แล้วล่ะ ด้วยเหตุว่าหากมนุษย์คิดจะทำอะไรเขาจะไม่ยินยอมเสียเวล่ำเวลาเลยสักหน่อยเดียว”

:: นิทานหัวข้อนี้สอนให้รู้ดีว่า ::

ถ้าหากคิดจะทำอะไรควรมีความขมักเขม้นอย่าหวังแม้กระนั้นจะพึ่งพาอาศัยคนอื่นๆ

:: พุทธภาษิต ::

อตฺตา หิ อว่ากล่าวตโน ท้องนาโถ โก หิ ท้องนาโถ ปโร สิยา
อตฺตนา หิ สุทนฺเตน ท้องนาถํ ลภติเตียน ทุลฺลภํ.

ตนแล เป็นที่พึ่งพิงของตัวเอง บุคคลอื่น ผู้ใดเล่าจะเป็นที่พึ่งพิงได้
ก็บุคคลมีตนฝึกหัดก็ดีแล้ว ย่อมถึงที่กะไว้พึ่งที่ได้ยาก.

( พุทฺธ ) ขุ. ธ. ๒๕/ ๓๖

Author: LilianHolloway

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *